ഗൃഹപ്രവേശം

ഗൃഹപ്രവേശം

എങ്ങനെ വേണം ഒരു ദിവസം തുടങ്ങേണ്ടത് .ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ ? ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ?

എന്തായാലും അന്ന് ഞാന്‍ തുടങ്ങിയത് ഇത് രണ്ടും സമാസമം പ്രയോഗിച്ചു കൊണ്ടാണ് .

ചിരി മനോഹരമായ ഒരു പകര്‍ച്ചവ്യാധി ആണ് എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ . ആവോ ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ആരോടോ പറഞ്ഞതാവാം .

ഏതായാലും അത് ഒരു അനശ്വര ശാശ്വത സത്യം ആണെന്ന് എനിക്ക് വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബോധ്യപെട്ടു .

ഭാര്യയുടെ മുഖത്ത് പതിവിലും കൂടുതല്‍ തെളിച്ചം .

പ്രകൃതിയുടെ മുഖത്തും പുഞ്ചിരി .

രാവിലത്തെ ആശുപത്രിഗമനത്തിനു വേണ്ടി ഗേറ്റ് തുറന്നപ്പോള്‍ ആദ്യം കണ്ടത് നാന്‍സിയുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം . ങേ അവളും ചിരിക്കുന്നോ ?

ഞങ്ങളുടെ  വീടിലെ അംഗം ആണെന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച്‌ പ്രധാന കവാടത്തിന്‍റെയും അതിനു മുമ്പിലുള്ള വഴിയുടെയും ഭരണം തികച്ചും ഏകാധിപത്യപരമായി ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു തെരുവുനായ ആണ് നാന്‍സി .

"ഒരു പുഞ്ചിരി ഞാന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി ചെലവാക്കവേ

ഹൃദയത്തിലുലാവുന്നു നിത്യനിര്‍മല പൗര്‍ണമി" എന്നല്ലേ കവി പറഞ്ഞത് .ചിലപ്പോള്‍ അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം സഹാവാസികളും സഹജീവികളും എല്ലാം പുഞ്ചിരിക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നത് .

പക്ഷെ അങ്ങനെയെങ്കില്‍ മറ്റൊരു കവി എന്തിനാണ്  .

"പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് പുറംചട്ടയിട്ടേതു വഞ്ചനകള്‍ക്കും നടന്നിടാം നിര്‍ദയം "

എന്ന് പറഞ്ഞത് .

എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ . എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ഇന്ന് നല്ല ദിവസം ആണ് .

നല്ല നല്ല പുഞ്ചിരികള്‍ കൊടുക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും തയാറെടുത്തു കൊണ്ട് ആശുപത്രി യാത്ര തുടങ്ങി

ആശുപത്രിയിമേധാവിയുടെയും  സൂപ്രണ്ടിന്‍റെയും മുഖത്ത് പതിവിലും പ്രകാശമുള്ള പുഞ്ചിരി .

പക്ഷെ പുഞ്ചിരിയോടെ സൂപ്രണ്ട് പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് എന്‍റെ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി അകാല ചരമമടഞ്ഞു .

ഇന്നലെ വരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന unit chief's room ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കണം അത്രേ .പുതിയ മുറി അവിടെ library യുടെ അടുത്ത് തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട് .അങ്ങോട്ട്‌ മാറുക .

Unit 3 യുടെ തലവനു സ്ഥാനക്കയറ്റത്തോടെ ഉള്ള സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടിയതിനാല്‍ അദ്ദേഹവുമായി സഹവസിച്ചിരുന്ന ആ മുറി ഇനി ന്യായമായും  എനിക്കാണല്ലോ കിട്ടേണ്ടിയിരുന്നത് . മാത്രവുമല്ല പുതിയ unit 4 chief എന്നെക്കാള്‍  ജൂനിയര്‍ ആയതു കൊണ്ട് പുതിയ മുറി അദ്ദേഹത്തിന് കൊടുക്കുകയും പുതിയ Unit 3 തലവനായ  എന്നെ പഴയ മുറിയില്‍ തുടരാന്‍ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണല്ലോ ന്യായം .

പക്ഷെ സുപ്രണ്ട് പറഞ്ഞ  കാരണവും  ന്യായം .പുതിയതായി ചാര്‍ജ് എടുക്കുന്ന unit chief , RMO കൂടി ആയതിനാല്‍ ആശുപത്രിയുടെ സിരാകേന്ദ്രത്തില്‍ ഉള്ള ഈ മുറി തന്നെ കൊടുക്കണം അത്രേ  .

അതെ ഡയറക്ടര്‍ , സൂപ്രണ്ട് , RMO എന്നിവര്‍ അടുത്തടുത്ത മുറികളില്‍ ഇരുന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ  ആശുപത്രിയുടെ ഗരിമോന്നത ഭരണ ചക്രം സുഗമമായി തിരിയുകയുള്ളൂ എന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവ് കാര്യനിര്‍വാഹക ധിഷണയില്‍ പെട്ടെന്ന് ഉടലെടുത്തുരുള്‍പൊട്ടി . ആശുപത്രിയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ ആ ഭാഗം ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി administrative block എന്ന് വിളിക്കപ്പെടാനും തുടങ്ങി . 

ഉരുള്‍പൊട്ടലുകള്‍ക്ക് വിഹ്വലമായ ഒരു ഭംഗി ഉണ്ടെങ്കിലും ആസ്വദിക്കാന്‍ ആരും നില്‍ക്കാറില്ലല്ലോ .

എന്‍റെ പഴയ മുറിയിലേക്ക് അവസാനമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് പുതിയ മേച്ചില്‍പുറത്തോട്ടു പോകാമെന്ന് വെച്ചു ഞാന്‍ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു .

വേണ്ടായിരുന്നു .

സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒച്ചിഴയുന്ന പോലെ ആണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുന്ന വിവര ദോഷികള്‍ ദാ ഇതൊന്നു കാണേണ്ടത് തന്നെ ആണ് .

ഇന്നലെ ഉച്ച വരെ എന്‍റെ name board ഇരുന്ന സ്ഥലത്ത് പുതിയ name board. മുറിമാറ്റ ചുറ്ററിയിപ്പ് whatsap വഴി എന്‍റെ ഫോണില്‍ എപ്പോഴേ എത്തിയിരിക്കുന്നു . അതിവേഗം ബഹുദൂരം .

"സാറിന്‍റെ ബോര്‍ഡ്‌ അവിടെ biomedical മുറിയുടെ വെളിയില്‍ വെച്ചിട്ടുണ്ട് "

അറ്റണ്ടരുടെ ശബ്ദം.

ഇവിടെ ചുമ്മാ നിന്ന് സമയം കളയേണ്ട എന്നതിന്‍റെ സുന്ദര സുരഭില മൊഴിമാറ്റം .

OK കണ്മണി

 എന്നാ പിന്നെ പുതിയ മുറിയിലേക്കുള്ള ഗൃഹപ്രവേശം നടത്തിക്കളയാം .

 ഒരു ചേഞ്ച്‌ എപ്പോഴും നല്ലത് തന്നെ .

അങ്ങനെ ഉത്സാഹസന്തോഷപൂരിതചിത്തനായി ആശുപത്രി ഭരണ സാരഥികള്‍ക്ക് മനസ്സാ നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പുതിയ മുറിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

ഇരുളും വെളിച്ചവും തമ്മിലുള്ള ചിരന്തന യുദ്ധത്തില്‍ താല്‍ക്കാലികമായി ഇരുട്ടിനു കിട്ടുന്ന ഒരു മുന്‍‌തൂക്കം വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന കുറെ ഇടനാഴികളും , കോണിപ്പടികളും ,ചെരിവുകളുമൊക്കെ താണ്ടി , അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും ആളുകള്‍ക്ക് കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത ,ആശുപത്രിയിലെ ആ വിജനഭാഗത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും ഒരു കാര്യം എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . സ്വര്‍ഗതുല്യമായ ഒരു മുറിയാണ് എനിക്ക് ലഭ്യമാകാന്‍ പോകുന്നത് . സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി  ഇടുങ്ങിയതും ദുര്‍ഘടം പിടിച്ചതും  ആണെന്നാണല്ലോ ബൈബിള്‍ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ളത് . ഇവിടെയിതാ ലക്ഷണങ്ങളെല്ലാം കിറുകൃത്യം . സുഖമുള്ള ഒരു ആകാംഷ ആനന്ദതുന്ദിലമാക്കിയ മനസ്സോടെ teleophthalmology hall ന്‍റെ വാതില്‍ ഞാന്‍ തള്ളി തുറന്നു .

മിന്നായം പോലെ ഒരു രക്താംബര സ്പര്‍ശം , തലച്ചോറില്‍ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം . അത് ക്ഷണ നേരം കൊണ്ട് മൂക്കിലെത്തി നാസികാ പേശികളെ ഉദ്ധീപിപിക്കുകയും നാസാരന്ധ്രങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു . ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിട്ടോളം വേണ്ടി വന്നു ആ സങ്കോച വികാസങ്ങള്‍ കെട്ടടങ്ങാന്‍ . അങ്ങനെ തുമ്മി ക്ഷീണിച്ച ഞാന്‍ അതിനു കാരണഭൂതനായ ആ ചുവന്ന വാതില്‍ തിരശ്ശീലയെ ഒന്ന് വണങ്ങി . ആശുപത്രിയുടെ പൌരാണികത മുഴുവന്‍ ആവാഹിച്ചെടുത്തതു പോലുള്ള അതിന്‍റെ നില്പ്പിനെ ആകെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ളത് പൌരാണികതയുടെ കാര്യത്തില്‍ തത്തുല്യ സ്ഥാനം അവകാശപ്പെടാവുന്ന ആ ശോണാംബര ധൂളികള്‍ക്ക് മാത്രം .

പക്ഷെ പഴമയുടെ തീകഷ്ണ സൌന്ദര്യ പ്രതീകമായ ആ തിരശീല അനാവരണം ചെയ്തത് അത്യന്താധുനികതയുടെ ഒരു ശവപ്പറമ്പിനെ  ആയിരുന്നു . ചിതറി ക്കിടക്കുന്ന കമ്പ്യൂട്ടര്‍ മോനിട്ടറുകള്‍ , keyboardകള്‍ ,ആശുപത്രി ഉപകരണങ്ങള്‍. നിരവധി cardboard പെട്ടികള്‍ .

പകുതി തുറന്നു പുറത്തു കിടക്കുന്ന ചില ഉപകരണ ഭാഗങ്ങള്‍ ഇത് വരെ വെളിച്ചം കാണാതെ പൊടി പിടിച്ച പെട്ടികള്‍ക്കകത്ത് കിടക്കുന്ന ഗര്‍ഭസ്ഥ ഉപകരണങ്ങളെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കുന്നത് പോലെ. അതോ ഇനി അവ എന്നെ ആണോ നോക്കിയത് . പക്ഷെ അവിടെ ആ ജാലകത്തിനടുത്ത് ഒരു computer table നു പുറകിലുണ്ടായിരുന്ന ക്രൂര നയനങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ അങ്ങനെ ഒരു സംശയമേ ഇല്ല . അവ എന്നെ തന്നെ ആണ് നോക്കുന്നത് .സാമ്രാജ്യാധിപന്‍റെ അപ്രമാദിത്വതത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ വന്ന വൈദേശികനു മാത്രമായി കരുതിവെച്ച നോട്ടം. പ്രതികരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അത് ചിലപ്പോള്‍ എന്‍റെ നില നില്പ്പിനെ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചേക്കാം എന്നത് കൊണ്ട് ഉചിതമായ അംഗ വിക്ഷേപങ്ങളോട് കൂടി ഞാന്‍ ആക്രോശിച്ചു .

ഛീ പോ പൂച്ചേ !!.

അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന വേഗതയില്‍ ആ മാര്‍ജ്ജാരപുംഗവന്‍ ജനല്‍ വഴി ബഹിര്‍ഗമിച്ചപ്പോള്‍ അറിയാതെ മനസ്സിലും മുഖത്തും ഒരു അധീശത്വ ഭാവം മൊട്ടിട്ടു . പുഷ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു മുഖം അല്ലെന്നു മനസ്സിലായത് കൊണ്ടായിരിക്കാം മൊട്ട് അപ്പഴേ തന്നെ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു . പകരം ഒരു  വിഷാദഛവി മുഖത്ത് നിഴലിട്ടു . മനസ്സില്‍ ഒരു നീറ്റല്‍ . ഒരു ചെറിയ വിമ്മിഷ്ടം .എത്രയോ നല്ല teleconferencing ഉം , telemedicine consultationഉം, PG Classകളും  ഒക്കെ നടന്ന ആ മനോഹരമായ telelophthalmology Hall ആണ് ഇപ്പോള്‍ Biomedical Engineers ന്‍റെ Store room cum workshop ആയി പരിണമിച്ചിരിക്കുന്നത് . ആ teleophthalmolgy room ന്‍റെ പഴയ പ്രൌഡി നേരിട്ട് കണ്ടനുഭവിച്ച ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ അതിന്‍റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ മനസ്സില്‍  ഒരു നീറ്റല്‍ ഉണ്ടാക്കിയത് തികച്ചും സ്വാഭാവികം .വിമ്മിഷ്ടത്തിന്‍റെ കാരണം കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്‌ .ശ്വാസകോശം പണ്ടേ sponge പോലെ ആയതിനാല്‍ ആ മുറിക്കകത്ത് തങ്ങി നിന്ന സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട വായു കുറെ അങ്ങ് വലിച്ചു കയറ്റി .അതില്‍ നിന്ന് പറ്റിയതാണ് . കോമളഗാത്രനായിരുന്ന  ഈ യയാതിമുറിയെ  ശപിച്ചു ഈ നിലയില്‍ ആക്കിയ ശുക്രാചാര്യന്മാര്‍ക്ക് ഇതിനു ശാപമോക്ഷം കൊടുക്കാനുള്ള മനസ്സ് ദൈവം കൊടുക്കട്ടെ .

ഈ workshop cum store മുറിയുടെ , ഏകദേശം ഒരു ഇടനാഴിയുടെ വലിപ്പമുള്ള  ഒരു ഭാഗം ഒരു Glass cum Sintex partition വെച്ച് വേര്‍തിരിച്ചു രണ്ടു ചെറിയ അറകള്‍ ആക്കിയിരിക്കുന്നു . അതില്‍ ഒന്നാണ് എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത്  .

നമ്രശിരസ്കനായി ഞാന്‍ വാതില്‍ തുറന്നു ആ അറയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു .

നമ്രശിരസ്കനായത് വിനയം കൊണ്ടൊന്നും അല്ല . കുറച്ചു മുമ്പേ ഉണ്ടായ മാര്‍ജാരദര്‍ശനം മനസ്സില്‍ സൃഷ്‌ടിച്ച ഒരു അരക്ഷിതത്വബോധം. പൂച്ച വരാന്‍ കാരണം എലി ആണോ ? അനുകൂല സാഹചര്യ ബാഹുല്യം ടെലിophthalmology യെ  എലിophthalmology ആക്കിയിട്ടുണ്ടാവുമോ?  . മുറിക്കുള്ളില്‍ കടന്നപ്പോള്‍ തന്നെ  ഒരു കാര്യം  മനസ്സിലായി . സ്വര്‍ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി മാത്രമല്ല  ഇടുങ്ങിയിരുന്നത് .ഈ സ്വര്‍ഗവും ഇടുങ്ങിയതു തന്നെ . അതിന്‍റെ സവിശേഷ സൂക്ഷ്മ സൌന്ദര്യം എന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചു .അതേ നാളിതു വരെ പിന്നിട്ട വഴികളിലൊന്നും എന്നെ ഇതേ പോലെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചു ആഹ്ലാദചിത്തനാക്കിയ ഒരു മുറി ഉണ്ടായിട്ടില്ല .ഇനി ഒട്ടു ഉണ്ടാവുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല . ഒരു മുറിക്ക് അതിലെ അന്തേവാസികളെ ചിരിപ്പിക്കുവാന്‍ കഴിയുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള അനുവാചക സംശയങ്ങള്‍ , മുറിക്കുള്ളിലെ എന്‍റെ ആദ്യാനുഭവങ്ങള്‍ ദുരീകരിക്കും .

മുറിയില്‍ കസേരയില്‍ ഉപവിഷ്ടനായ എന്നില്‍ ആദ്യം ഒരു പുഞ്ചിരി ഉളവാക്കിയത് അതിലെ celing Fan ന്‍റെ ഘടന ആണ് . പകുതി ഈ അറയിലും പകുതി അപ്പുറത്തെ അറയിലും വരത്തക്കവിധം partition ന്‍റെ തൊട്ടു മുകളില്‍ .

പകുതി കാറ്റ് എനിക്ക് കിട്ടും . 

പുഞ്ചിരി കുറച്ചു കൂടി വലിയ ചിരിയായി മാറിയത് ആ ഫാനിന്‍റെ സ്വിച്ചും ,regulatorഉം അപ്പുറത്തെ പൂട്ടിക്കിടക്കുന്ന അറയില്‍ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ . ഈ മുറിയിലെ അന്തേവാസിക്ക് ആ ഫാന്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയില്ല . മുറികളുടെ ശില്പസംവിധായകനോട് ബഹുമാനം തോന്നി -പെരുന്തച്ചന് പോലുമില്ലാത്ത നര്‍മ്മബോധവും ശില്പ ചാതുര്യവും.

പക്ഷെ അവിടെയാണ് സുപ്രണ്ടിന്‍റെ കാര്യക്ഷമത കണ്ടത് . ഒരു cardboard box താഴെ ഇരിക്കുന്നു .പുറത്തെ ചിത്രത്തില്‍ നിന്ന് അത് ഒരു pedestal ഫാന്‍ ആണെന്ന് മനസ്സിലായി . Attender ന്‍റെ സഹായത്തോടെ അതു പുറത്തെടുത്തു സ്ഥാപിച്ചു . പക്ഷെ plug pointല്‍ Loose contact. ഒരു പ്രത്യേക രീതിയില്‍ അമര്‍ത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നാല്‍ മാത്രമേ fan പ്രവര്‍ത്തിക്കുള്ളൂ . അങ്ങനെ വാമഹസ്തേ  മേശപ്പുറവും  ദക്ഷിണ ഹസ്തേ ഇലക്ട്രിക്  പ്ലഗ്ഗും കൈപ്പിടിയിലാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള എന്‍റെ  രാജകീയ ഇരുപ്പ് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ ചിരി അടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല .അങ്ങനെ ceiling fan വികസിപ്പിച്ച ചിരി pedestal fan വീണ്ടും വികസിപ്പിച്ചു . പക്ഷെ അപ്പോഴും പൊട്ടിച്ചിരിയായി പരിണമിച്ചിരുന്നില്ല . അടുത്ത ദിവസം electriciaനെ വിളിച്ചു ശരിയാക്കാം എന്ന് attender പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫാന്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം തല്‍ക്കാലം ഉപേക്ഷിച്ചു .

ഉപേക്ഷിച്ചത് നന്നായി എന്ന് എനിക്ക് അടുത്ത നിമിഷം ബോധ്യപ്പെട്ടു.

 .കാരണം അത് കൊണ്ടാണല്ലോ തലക്കു മുകളില്‍ മനസ്സിനെ കുളിരണിയിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച ഞാന്‍ കണ്ടത് . ഒരു Air Conditioner. ആഹാ ഇതിവിടെ ഇരുന്നിട്ടാണോ .

എവിടെ switch.

അതിന്‍റെ സ്വിച്ചും മുറിയില്‍ ഇല്ല . പക്ഷെ ആശ്വാസം.

 അപ്പുറത്തെ മുറിയില്‍ അല്ല . എന്‍റെ മുറിയില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി മുന്‍ പറഞ്ഞ biomedical garageല്‍  വരണം എന്നെ ഉള്ളൂ . അവിടെ ഒരു കോണില്‍ അതിന്‍റെ സ്വിച്ച് കണ്ടു . ആ സ്വിച് ഇട്ടു തിരികെ മുറിയിലേക്ക് കയറിയ എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അപ്പോള്‍ ആ ഹാളിലേക്ക് കയറി വന്ന biomedical സഹോദരന്‍റെ കണ്ണുകളുമായി ഇടഞ്ഞു . അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ ചുണ്ടുകളുടെ ഏതോ കോണില്‍ ഒരല്പം പരിഹാസം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നോ ? ഇല്ല ചുമ്മാ ഓരോ തോന്നല്‍ . തങ്ങളുടെ മാത്രമായ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ നുഴഞ്ഞു കയറിയ നവാഗത അതിഥിയോടുള്ള "അതിഥി ദേവോ ഭവ " എന്ന ഭാവം മാത്രമേ അവിടുള്ളൂ .

ഏതായാലും AC യുടെ സുഖ ശീതളിമ വരുന്നതും കാത്തു കാത്തു ആ കസേരയില്‍ ഇരുന്ന് എപ്പോഴോ ഞാന്‍ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു കാണണം . അല്ലെങ്കില്‍ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ട് തകരുന്നതും ആ ജലപ്രവാഹം എന്‍റെ തലയില്‍ ശക്തിയായി പതിക്കുന്നതും അതില്‍  ഞാന്‍ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടി ഉണരേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ . പക്ഷെ അതാണ് സംഭവിച്ചത് . അല്പം ജാള്യതയോടെ കണ്ണ് തുറന്ന് പരിസരവീക്ഷണം നടത്തിയ ഞാന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി .പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിച്ചു പോയി .

ആ ജലപ്രവാഹം സത്യമായിരുന്നു . അതെന്‍റെ തലയില്‍ പതിച്ചതും സത്യം . പക്ഷെ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അണക്കെട്ടിന്‍റെ സ്ഥാനത്ത് നമ്മുടെ AC വായും പിളര്‍ന്ന് നില കൊള്ളുന്നു .അതില്‍ നിന്ന് നിലയ്ക്കാത്ത ജലപ്രവാഹം .ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് കര്‍മ്മനിരതനായ ഞാന്‍ പ്രകാശ വേഗത്തില്‍ മുറിക്കു പുറത്തു കടന്ന് AC സ്വിച്ച് ഓഫാക്കി .

"ആ AC ഇടാതിരിക്കുക ആണ് സര്‍ നല്ലത് .അതില്‍ നിന്ന് വെള്ളം മാത്രമേ വരൂ" - Biomedical സഹോദരന്‍റെ സമയോചിതമായ ഗീതോപദേശം .

മുറിക്കകത്ത് ഇനി ഇപ്പൊ ഇരിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല . തല്‍ക്കാലം അതൊരു പ്രളയബാധിത പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു വീട്ടില്‍ പോകുക മാത്രമാണ് കരണീയം . സമയം 3 ആയി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . പ്രളയക്കെടുതിയുടെ അനന്തരഫലം ആയിരിക്കണം ഒരു  മൂത്ര ശങ്ക . പെട്ടെന്നാണ് മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടിയത് . മുറിയില്‍ വാഷ്‌ബേസിന്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനു പരിഹാരമായി അടുത്തുള്ള bathroom എനിക്ക് alott ചെയ്തതായി സുപ്രേണ്ടിന്‍റെ ഉത്തരവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ . അതിന്‍റെ താക്കോലും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് .എന്നാ പിന്നെ അതൊന്നു ഉപയോഗിച്ചു കളയാം .

ബാത്രൂംഡോര്‍ തുറന്നു അകത്തു കയറിയ എന്‍റെ എല്ലാ ശങ്കകളും ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമായി . ആകെ ബാക്കി വന്നത് ഒരു ആപല്‍ ശങ്ക മാത്രം . കാരണം ഞാന്‍ കയറിയത് ഒരു "സ്ത്രീകള്‍ക്ക് മാത്രം ഭാഗം" ആണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ മനസ്സിലായി . മേശപ്പുറത്തു ഹാന്‍ഡ്‌ ബാഗുകളും മറ്റും . ഒരു ഹീറ്ററില്‍ എന്തോ ചൂടാക്കാന്‍ വെച്ചിരിക്കുന്നു . ഇടതു വശത്ത് മുഴുവന്‍ സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ . രണ്ടു toilet ഉം കാണാം . ആപല്‍ശങ്ക കൂടി വന്നത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് പുറത്തിറങ്ങി .കണ്ട കാഴ്ച്ചയുടെ പൊരുള്‍ അറിയാന്‍ ഹെഡ് നേഴ്സിനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു .

കാര്യങ്ങള്‍ അപ്പോഴാണ്‌ വ്യെക്തമായത് . അത് വനിതാ Nursing assistantsന്‍റെ  changing room ഉം ,bath room ഉം ആണത്രേ . അത് എനിക്കും ഉപയോഗിക്കാം . ആ താഴിന്‍റെ ഒരു താക്കോല്‍ ആണ് എനിക്ക് തന്നത് .ബാക്കി രണ്ടു താക്കോല്‍ nursing assistants ഉപയോഗിക്കും . അതിനു തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയും പൂട്ടി ക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടു കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വളരെ ക്ഷമയോടെ സ്നേഹമയിയായ ആ സിസ്റ്റര്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു തന്നു .അതു  Nurses room ആണ് . അത് അവര്‍ക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ് .

ഈ റൂം സാറിനും ബാക്കി വനിതാ നഴ്സിംഗ് assistants നും കൂടി ഉപയോഗിക്കാം .

അതെ സ്ത്രീ പുരുഷ സമത്വത്തിനു ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ ഉദാത്ത മാതൃക എവിടെ ഉണ്ട് .

അങ്ങനെ ആ ഉദാത്ത മാതൃകയില്‍ ഭാഗഭാക്കാവാന്‍ എനിക്ക് അവസരം നല്‍കിയ ആശുപത്രി ഭരണാധികാരികളെ നന്ദിപൂര്‍വ്വം , ബഹുമാനപുരസ്സരം സ്മരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്ര തുടങ്ങി .

തിരിച്ചു ചെല്ലുമ്പോള്‍ നാന്‍സിയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി ഉണ്ടാവുമോ .

വേണമെങ്കില്‍ എന്‍റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വേണ്ടേ .

വരട്ടെ ഒരു പുഞ്ചിരി

"പുഞ്ചിരി ഹാ കുലീനമാം കള്ളം

നെഞ്ചു കീറി ഞാന്‍ നേരിനെ കാട്ടാം "

എന്ന കാവ്യഭാവനെ അങ്ങേയ്ക്കഭിനന്ദനം