ആദ്യത്തെ മഴ

 ആദ്യത്തെ മഴ

വേനൽച്ചൂടിലെരിയുന്ന ഭൂമിക്കു
സാന്ത്വനമായി, തലോടലായി

ആദ്യത്തെ മഴയുടെ ആരവമെത്തി
ആദിത്യനംബുദാശ്‌ളേഷിതനായി

ആദ്യസ്പർശന നിർവൃതികാംക്ഷിയാ
മാദ്യരാവിലെ നവവധു പോൽ

വ്രീളാലോലവിലോലിതയായ് നിന്നു
വസുമതി , ശുഷ്ക്ക വസനിതയായി

ഊഷരഭൂമിയിൽ പുളകം വിതച്ചതാ
ആദ്യ നീർത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ പതിക്കവേ

പുൽക്കൊടിത്തുമ്പും പുതു മണ്ണുമേകി
ആദ്യരോമഹർഷവും അംഗരാഗവും

ഉൽക്കടമേതോരുൾ പ്രേരണയാൽ
ആ മഴയത്തു ഞാനും നനഞ്ഞു നിൽക്കെ

മുള പൊട്ടിയെന്നിലും ചില ചിന്തകൾ
എപ്പഴോ പാകിയ വിത്തുകളാവാം

ആദ്യത്തെതെന്തും സുന്ദരമല്ലേ
ആ ഓർമ്മകളെന്നും കരളിലില്ലേ

അദ്യ പ്രണയത്തിൻ സ്നിഗ്ദ്ധമാം ഓർമ്മകൾ
ആയുസ്സുള്ളോളവും നിൽക്കുകില്ലേ

ആദ്യത്തെ കൺമണിയാദ്യമായ് നൽകിയ
പാൽപ്പുഞ്ചിരിക്കെന്തു പകരമാകും?

ആദ്യത്തെ ചുവടുകളാദ്യത്തെ വാക്കുകളാ
ദ്യത്തെ കണ്ണുനീർ തുള്ളി പോലും

അനുപമനിതരമപ്രമേയമാം
അനുഭൂതിയുള്ളിൽ പകരുകില്ലേ
------------------------------------------------------------------------------
അംഗരാഗം=
നാ. ശരീരത്തില്‍ പൂശുന്നതിനുള്ള കുറിക്കൂട്ട്, സുഗന്ധദ്രവ്യം
വസുമതി = ഭൂമി
വസനം = വസ്ത്രം

ആനവണ്ടീലെ കാഴ്ചകൾ

  ആനവണ്ടീലെ കാഴ്ചകൾ

---------------------------------------------

ആനവണ്ടിയിലന്നൊരുനാൾ ഞാനാസനസ്ഥനായ് രാവിലെ

ആവലാതികളോടിയെത്തിയാക്രമിച്ചെൻ മനസ്സിനെ

ആരവങ്ങളുമനിലനും അംബരത്തിലെ കാഴ്ചയും

അകമ്പടിയാരുണകിരണ താപവും ധൂളിയും

അനിഷ്ടമിത്തിരി തോന്നിയോ, തോഴരോടവരുണ്ടെങ്കിൽ

കാറിനുള്ളിലെ ശീതളിമയിൽ യാത്രയിന്നും തുടർന്നേനെ

ഏറെ നാളുകളായി സർക്കാർ , ശകടത്തിലൊന്നേറിയിട്ട്

ഏറെ നേരം യാത്രയുണ്ടു ,ഞാനാണ്ടു ചുറ്റിലെ കാഴ്ചയിൽ

കണ്ണുകളോ ചെന്നുവീണു , ചഞ്ചലമിരുമിഴികളിൽ

ചന്ദനത്തിൻ വർണ്ണമേലും മഞ്ജുളാംഗിയൊന്നതാ

ചന്ദ്രികാർച്ചിത രാവിലെ രാപ്പാടി പോൽ മൊഴിയുന്നു കേൾ

"ടിക്കറ്റെടുക്കണേ ചേട്ടാ ചൊല്ലൂ യാത്രയെങ്ങോട്ടാണെന്ന് "

വിസ്മയത്തോടാദരവോടവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചൊരു

നൂറു രൂപാ നോട്ടു വെച്ചാ പേലവമാം കരതലത്തിൽ

കാര്യനിർവ്വകയാണ് തന്വിയാ വൻശകടത്തിൻ നായിക

കാലമവളെയെത്തിച്ചതീ ശ്രമകരമാം വേലയിൽ

കമ്രമോഹന വദനത്തിലെ കാമ്യസ്മിതം മായാതെ

കൂവളമിഴിയിണകളിലെ തിളക്കമൊട്ടും ചോരാതെ

കങ്കണാഞ്ചിത കൈകളിലെ ഗാനമാധുരി കുറയാതെ

നൂപുരങ്ങൾ കൊഞ്ചും കണ-ങ്കാലിൻ ക്ഷീണമറിയാതെ

യാത്രികരെ കയറ്റിയിറക്കി , യാത്രക്കൂലി വാങ്ങിയും

മണിച്ചരടാൽ സാരഥിയ്ക്കായ് സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറിയും

'
മത്സ്യകന്യക പോലെയവളാ ജനതതിയിലൂടൂളിയിട്ടാ

യാനത്തിൻ്റെയതിരുകളെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി നടന്നിടുന്നു .

തൈയലാൾക്കായ് നീക്കിവെച്ച ലളിത പീഠം കേഴുന്നു

"അഹല്യയാമെനിക്കു നീ നിൻ സ്പർശനത്താൽ മോക്ഷമേകൂ"

നോക്കിയില്ലാ ഭാഗത്തേക്കവൾ , നോക്കിയെന്നെ വീണ്ടുമൊരു

മധുരസ്മിതത്താൽ തഴുകി , വന്നണഞ്ഞു ചാരെ

തേനുലാവും പുഞ്ചിരിയെൻ മനം കുളിർപ്പിച്ചെങ്കിലും

ശങ്കയുണ്ടായോമലാളറിഞ്ഞുവോ എൻ ചിന്തകൾ

ശങ്ക മാറി മങ്കയുടെ പങ്കമില്ലാ തേൻ മൊഴിയാൽ

"ബാക്കി വേണ്ടേ ? ചേട്ടായങ്ങേക്കിറങ്ങുവാൻ സമയമായ്"

സസ്മിതം ബാക്കി തന്നു , വാർമുടിയാൾ നടന്നു നീങ്ങി

ബാക്കിയായി ഞാനുമാ -യാത്ര തൻ സുഖസ്‌മൃതികളും

കർമ്മഭൂമിയെ സ്വർഗ്ഗമാക്കും കോമളാംഗി , നീയെൻ വിരസ

യാത്രയെയും സരസമാക്കി , സ്വീകരിക്കെൻ ഭാവുകങ്ങൾ

അമ്മയായി ഭാര്യയായി , സ്നേഹമുള്ള മകളുമായ്

ദീപ്തമാക്കി നീ നയിക്കും കുടുംബയാനം പോലവെ

അഷ്ടി തേടി ക്ലിഷ്ടതകൾ സഹിച്ചു നീ ഹർഷമോടെ

നയിക്കുമീ യാത്രയാനമേകുമെന്നും സുകൃത വൃഷ്ടി

കാറിലെന്നും യാത്ര ചെയ്യും തോഴരേയറിക നിങ്ങൾ

കാറൊഴിഞ്ഞ മാനം പോലാണാന വണ്ടീലെ കാഴ്ചകൾ


അനിലൻ = കാറ്റ്
അംബരം = ആകാശം
അരുണൻ = സൂര്യൻ
പേലവ = മാർദ്ദവമുള്ള
കാര്യനിർവ്വക= Conductor
കമ്ര= മനോഹരമായ
കങ്കണാഞ്ചിത= കൈവളകളാൽ അലം കൃതമായ
തൈയലാൾ=തരുണി; സ്ത്രീ
തൈയലാൾക്കായ് നീക്കിവെച്ച ലളിത പീഠം = Seat reserved for the lady conductor
പങ്കമില്ലാ= കളങ്കമില്ലാത്ത