Friday, November 20, 2020

ഒരാംബുലൻസിന്‍റെ ആത്മ രോദനം

 ഒരാംബുലൻസിന്‍റെ ആത്മ രോദനം : Dr Biju John

എല്ലുകൾ നുറുങ്ങി പല്ലുകൾ ചിതറി

ചെഞ്ചോര വാർന്നു കിടക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ

ചാഞ്ചല്യമെനിക്കില്ലാ കാഴ്ചകൾ കണ്ടാൽ

ചക്ഷുസ്സടയില്ലൊരിക്കലും ഭയത്താൽ


എത്തും ഞാനവിടേക്കതിവേഗമതിശീഘ്രം

അതാണെൻ കർമ്മഭൂമിയതാണെൻ ജീവനം


ഉടലുരുകും വേദന ,കരളുരുകും രോദനം

ഉയിർ പാതി മാഞ്ഞ വിപന്നമാമുടലുകൾ

ഉയിർ പോകും മുമ്പുള്ളന്ത്യമാം പിടച്ചിൽ

ഉത്തരം മുട്ടിച്ചിട്ടില്ലിവയൊന്നുമെന്നെ 


എത്തും ഞാനവിടേക്കതിവേഗമതിശീഘ്രം

അതാണെൻ കർമ്മഭൂമിയതാണെൻ ജീവനം


വേർപ്പെട്ട ശരീരങ്ങൾ, വേർപെട്ട ബന്ധങ്ങൾ

വേർപാടിൻ ദു:ഖത്താൽ വേവും മനങ്ങൾ

വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നൊരീ മഹാമാരിയും

വേർതിരിവെനിക്കില്ലീ സങ്കടവൈവിധ്യത്തിൽ


എത്തും ഞാനവിടേക്കതിവേഗമതിശീഘ്രം

അതാണെൻ കർമ്മഭൂമിയതാണെൻ ജീവനം


അണ പൊട്ടും ദുഃഖത്തിലഴലാത്തൊരെന്മനം

മനമുരുകും കാഴ്ചകളിൽ പതറാത്തൊരെന്മനം

കേഴുന്നതെന്തേ അവിരാമം ദീനമായ്

ഉയരുന്നതെന്തേ കദനത്തിൻ വീർപ്പുകൾ


ആവില്ലെനിക്കിനിയാ കർമ്മഭൂമിയണയാൻ

കഴിയില്ലിനിയാർക്കും സാന്ത്വനമാകാൻ


മുഗ്ദ്ധപെൺ മുകുളമൊന്നിനെയൊരു മൃഗം

മുച്ചൂടും പിച്ചിച്ചീന്തിയതെൻ മാറത്ത്

നിഷ്ഠുര നീചമാ ക്രൂരത കാണാതെൻ

മേൽക്കൂര ദീപമണഞ്ഞു പൊടുന്നനെ


രക്ഷയേകേണ്ടതാം ഹസ്തങ്ങൾ തന്നെ

ശിക്ഷിച്ചു നിർദ്ദയം ഉല്ലസിച്ചപ്പോൾ

ശപ്ത നിമിഷങ്ങൾക്കു സാക്ഷിയായെൻ

നിഷ്പ്രഭ ദീപവും ഗഗന താരങ്ങളും


ആവില്ലെനിക്കിനിയാ കർമ്മഭൂമിയണയാൻ

കഴിയില്ലിനിയാർക്കും സാന്ത്വനമാകാൻ


അശ്രുകൊണ്ടർച്ചന രക്ത നൈവേദ്യവും

ആർജ്ജവം കൂട്ടിയയെൻ കഠിന ചിത്തം

ആ തന്വിയാളുടെ കണ്ണീരിൻ ചൂടിനാൽ

വേവുന്നു നോവുന്നു ,തളരുന്നിതയ്യോ


തല്ലിക്കെടുത്തുകെൻ മേൽക്കൂര ദീപം

തല്ലിപ്പൊളിക്കുകീ ശപ്തമാം ദേഹം

പെണ്ണിന്‍റെ കണ്ണീർ വീണതാണീയുടൽ

പേയുള്ള കാമത്തിൻ സാക്ഷിയാണീയുടൽ


ആവില്ലെനിക്കിനിയാ ദീപം തെളിക്കുവാൻ

കഴിയില്ലെനിക്കിനിയാ സൈറൺ മുഴക്കുവാൻ


ഇടനെഞ്ചു തകർന്നൊന്നു വിലപിക്കുവാൻ

പിടയുന്ന സ്ത്രീത്വത്തിൻ രോദനമാകാൻ

അവസാനമായൊന്നു നിലവിളിക്കാൻ

സദയമുണരുകെൻ സ്വനപേടകമേ

ഒരിക്കൽ കൂടെ..... 

ഒരു വട്ടം കൂടെ...


No comments:

Post a Comment